Het bidprentje van August Emile Alphone Marie Hubert Goossens (1882-1956)

Mijn voorouders waren overwegend het protestantse geloof toegedaan. Ik was dus niet bekend met bidprentjes, behalve dat de naar Canada geëmigreerde familie ook iets dergelijks liet maken bij overlijdens, alleen heette het dan niet zo. Mijn partner, daarentegen, heeft van zijn vader's kant katholieke voorouders en wijlen zijn vader heeft bidprentjes van zijn familie bewaard.

Bidprentjes zijn kleine, devotionele papiertjes op speelkaartformaat. De voorkant van een gebedskaartje toont meestal een afbeelding van Jezus, de Maagd Maria, een heilige of een Bijbelse scène. Op de achterkant van een gebedskaartje staat een gebed, een Bijbeltekst of een gedenktekst. Voor genealogische doeleinden zijn de kaartjes met de gedenktekst interessant. Vooral als de voorkant een foto van de overledene toont.

Foto	Bidprentje

August Emile Alphons Marie (August) Goossens werd geboren in Venlo op 1 februari 1882 als één van de twaalf kinderen van August Theodoor Hubert Goossens (1838-1911) en zijn vrouw Marie Louise Eugenie Hubertine Lumay (1848-1907). August' grootvader Mathijs Ferdinand Goossens (1791-18689) was oprichter van de handelsonderneming M.F. Goossens in koloniale waren. Ook de beide Augusten handelden in koloniale waren.

August Goossens (25) en Louisa Maria Josephina (Louise) Wolters (20) trouwden in Venlo op 18 mei 1907 voor de wet en op de 21e voor de kerk. De bruid was geboren op 26 oktober 1886 in Venlo als dochter van Lodewijk Anton Hubert Wolters (1840-1906) en Josephina Maria Hubertina van Oeijen (1849-1922).
August en Louise kregen samen twee dochters, waarvan alleen de jongste trouwde en kinderen kreeg.

Mijn "genealogie onderzoek systeem", 20 jaar puzzelen en 11 jaar bloggen

Voor voorouderonderzoek gebruik ik het gratis Nederlandstalige programma Aldfaer. Volgens het programma heb ik de eerste personen ingevoerd op 25 januari 2003. Toendertijd was ik nog helemaal gezond en ging ik naar archieven toe om onderzoek te doen. Tegenwoordig zijn gelukkig heel veel originele bronnen, transcripties en artikelen op Internet beschikbaar.

Met deze blog ben ik begonnen op 30 oktober 2012 – vandaag 11 jaar geleden. Sinds ik als kind heb leren schrijven, zit ik stukjes te schrijven. Zo begon ik ook met deze blog over mensen of aktes die me opvallen tijdens mijn onderzoek.

Dit jaar, 2023, ben ik ook bezig geweest met het uitzoeken van de voorouders van een vriendin, wier oom met mijn tante was getrouwd. Zij bleek – net als ik – veel voorouders te hebben in het zuiden van Zuid-Holland en het westen van Noord-Brabant. Af en toe resulteerde dat onderzoek in wat bijvangst in de vorm van kleine aanvullingen bij enkele van mijn eigen voorouders.

Verder heb ik tijdens dit onderzoek een systeem ontwikkeld om beter overzicht te houden bij het onderzoek. Bij Aldfaer heb ik weliswaar een rapport “voorouders zonder voorouders” die me een lijst geeft met nog verder uit te zoeken voorouders, maar ik had toch wat behoefte aan meer systematiek. Vooral omdat mijn geheugen niet zo goed meer is.

De eerste verbetering was dat ik, als ik bij een bepaalde voorouder vast kom te zitten, ik het interne veld “Code” bij Aldfaer voorzie van de tekst “BRICK-WALL” (zie het plaatje hieronder)*. Wanneer er later nieuwe bronnen beschikbaar komen van het gebied waar zo’n voorouder woonde – of mocht ik me een keer erg vervelen - dan kan ik daar weer eens naar kijken.

Het tweede onderdeel van mijn nieuwe “genealogie onderzoek systeem” is dat ik nu bijhoud wat ik nog moet onderzoeken. Wanneer ik van een persoon de ouders heb gevonden en ik, bijvoorbeeld, eerst verder wil gaan zoeken naar voorouders van de vader, dan 'zet' ik het interne veld “Code” van de moeder op “TO-DO”. Wanneer ik de ouders van de vader heb, doe ik weer hetzelfde. Wanneer ik dan een voorouder vindt, waarmee ik vast kom te zitten, dan krijgt die weer een “BRICK-WALL” en zoek ik naar een voorouder met intern veld “TO-DO” om mee verder te gaan zoeken tot aan de volgende “BRICK-WALL”.

Het internet veld "Code" zit bij het programma Aldfaer links van het geslacht van de persoon.

Op deze manier kan ik ook “TO-DO” voorouders zoeken in een bepaalde woonplaats om die eerst allemaal uit te zoeken in een bepaalde subverzameling van bronnen - voor ik verder ga met voorouders in een andere woonplaats met weer andere bronnen.

* Dit interne veld “Code” van Aldfaer is puur voor eigen gebruik. Het programma heeft zelf een ander “Intern Nummer” waarmee het personen uniek identificeert.

Vindt de RSS Feed van een website

RSS Feed Logo

Een RSS Feed geeft een lijst van - alle of de nieuwste - artikelen op een website. Zo’n feed gebruikt een gestandaardiseerde, computer-leesbare indeling die het voor applicaties gemakkelijk maakt om een overzicht te krijgen van de inhoud. Doorgaans is ook extra informatie bijgevoegd, zoals de publicatie datum.
Je kunt zo'n Feed lezen in een RSS Feed Reader, waarbij je dan van meerdere websites kunt zien of er één of meer nieuwe artikelen zijn verschenen. Je kunt zo’n Feed ook gebruiken om automatisch nieuwe blog posts van je blog in een tweet op Twitter (X) te laten verschijnen - of op Mastodon. Ook kun je RSS feeds gebruiken om op je blog een lijstje te maken met interessante blogs van anderen.

Als het standaard oranje RSS logo (zoals hier rechtsboven is afgebeeld) op een website staat, dan kun je erop klikken en dan zou je vanzelf bij de website’s RSS Feed moeten uitkomen. Deze blog heeft in de lijst rechts ook ergens een klein RSS Feed Logo staan en als je daarop klinkt, dan is de optie “Atom” de link naar de RSS feed van deze blog. 

Bij een Blogger website, zoals deze, neem je de url van die blogger website en daar voeg aan het eind van de url “feeds/posts/default” toe. Bij deze blog wordt de feed url dan

https://genealogiebos.blogspot.com/feeds/posts/default

Verder heeft Blogger ook nog een extra feed voor geplaatste reacties:

https://genealogiebos.blogspot.com/feeds/comments/default

Veel websites zijn gebouwd met WordPress - ook als ze een “gewone” url hebben. Om een WordPress RSS Feed te vinden voeg je “/feed” toe aan het eind van de url, bijvoorbeeld

https://historianet.nl/feed

of

https://www.dutchgenealogy.nl/feed

Als er een foutmelding volgt, dan is er géén feed, maar anders verschijnt op deze manier de RSS Feed.

Sources: https://zapier.com/blog/how-to-find-rss-feed-url/, https://rss.com/blog/find-rss-feed/, https://themeisle.com/blog/how-to-find-the-rss-feed-of-a-website/.

Tip: Is die achternaam wel één geheel?

In Nederland hebben veel achternamen een voorzetsel, ook tussenvoegsel genoemd. Vaak is het een kort woord zoals 'van' of 'de' - of een combinatie daarvan. Daarna volgt dan het het deel van de naam dat meer kenmerkend is voor de persoon of familie. Zo is mijn moeder's familienaam "de Jong", waarbij het lidwoord 'de' het voorzetsel is.
Wanneer een familie oorspronkelijk uit het buiteland komt kan het voorzetsel, bijvoorbeeld, ook 'd’' of 'la' zijn - bij een van oorsprong Franse naam - of 'di' bij een van oorsprong Italiaanse familienaam. Ook ‘Sint’ kan als los woord bij de achternaam voorkomen, zoals bij de 's-Gravendeelse familie "Sint Nicolaas".

Omdat doop- en trouwinschrijvingen meestal handmatig - en niet altijd even leesbaar - werden opgeschreven en er vroeger geen vaste spelling was, komt het ook voor dat een voorzetsel soms aan de achternaam werd vastgeplakt.
Wanneer je een vastloper onder je voorouders hebt, dan is het altijd belangrijk te kijken naar mogelijke andere spellingswijzen van een naam. Zo zou de familienaam "van Oijen" mogelijk ook als "van Ooijen" gespeld kunnen worden, of de n aan het eind zou vergeten kunnen zijn. En ook het vastplakken van een voorzetsel aan een achternaam, is dus een optie, waar je rekening mee zou moeten houden.
Hieronder volgt een uitgewerkt voorbeeld.

Op 31-8-1842 in Dordrecht trouwde Jan Zwang (1820-1885) met Antje van Oijen. Antje werd geboren op 14-2-1822 in Dordrecht en is overleden op 18-1-1905 in Dordrecht. In haar geboorte-, huwelijks- en overlijdensacten staan haar ouders omschreven als Johannes van Oijen en Johanna Delie. Echter, van dat echtpaar was verder niets te vinden. Ook verschillende spellingen - Johannes, Johannis, Johan, Jan - of van Oijen - met extra o of zonder n - leverde niets op.
Zoeken naar dit echtpaar in Google leverde een website op over verschillende families Van O(o)ijen, waaronder één familie in Dordrecht. Daar vond ik een Johannes Pieter van Oijen (1794-1827) die op 12-5-1819 in Dordrecht was getrouwd met Jannigje de Lie. Haar familienaam was dus níet "Delie" maar "de Lie".
Toen ik met deze nieuwe gegevens de huwelijksacte opzocht, bleek allereerst dat de achternaam van de bruidegom werd geschreven als "van Ooijen". Verder stond - zowel bij de bruid als bij haar vader Gerrit - "deLie" zo dicht op elkaar geschreven, dat het één woord leek. In de acten van hun dochter Antje was er dus daadwerkelijk één woord van gemaakt.

Bij de oudere generaties van de familie Van Ooijen werd de familienaam ook als Van Nooijen (wat ook op een samenplakking lijkt) en zelfs als Van Hoije genoteerd.

Van der Linden - zich ook noemend Van der Lingen - in Utrecht

Eerder dit jaar ben ik ook begonnen met het uitzoeken van de voorouders van de moeder van mijn vriend en daarbij begon ik natuurlijk met de weg van de minste weerstand. Zo bleef Marie van der Lingen, echtgenote van Jan van Gorkom (1772-1815), een “brick wall” (doodlopende weg). Tot ik onlangs besloot een serieuze poging te doen om Marie's voorouders te vinden.
Het opzoeken van de huwelijksbijlagen van Marie's drie getrouwde kinderen leverde geen extra informatie op. Bij het huwelijk van dochter Jannetje van Gorkom (1805-1859) in 1839 was haar moeder inmiddels overleden, maar alleen van zijn ouders werden overlijdensakten bijgesloten. Wat wel opviel bij Jannetje was dat zij als enige een getuige (anders dan de vader) bij haar doop op 21-7-1805 in Utrecht had, genaamd Jannetje van den Enden. Daar Antonetta Maria Wilhelmina, de oudere zus van Jannetje van Gorkum, was vernoemd naar haar grootmoeder van vader's zijde, Antoinetta Schreur, leek verder onderzoek naar Jannetje van den Enden me een interessante ingang.

Jannetje van den Ende trouwde met Johannes van der Linden op 21-8-1768 in Utrecht. Zij lieten diverse kinderen dopen in Utrecht, waaronder een dochter Maria Christiana van der Linden op 16-4-1775. Hun dochter Gerritje (1771-1832) werd bij haar doop vermeld met de achternaam Van der Linden, maar bij haar overlijden was dat Van der Lingen. Ook was er nog een zoon Johannes van der Linden (1772-1864) die 91 jaar oud werd. In zijn overlijdensakte staat genoteerd “Van der Linden zich ook noemend Van der Lingen”.
Dus het echtpaar Van der Linden was wel degelijk het ouderpaar van Maria van der Lingen. Ook bij de dopen van de kinderen van Jan van Gorkom en Maria van der Lingen/Linden werd haar naam soms op de ene en soms op de andere manier gespeld en dat bleek nu dus geen fout te zijn, maar een kwestie van twee achternamen die door elkaar werden gebruikt.

Johannes van der Linden, zich ook noemende Johannes van der Lingen

Jannetje van der Enden (1745-1834), echtgenote van Johannes van der Lingen, was een dochter van Cornelis van der Enden. In haar overlijdensakte staat als moeder “Anna Serlijn”, wat een verbastering kan zijn van de naam van Jannigje's stiefmoeder Anna van Schiebergen (1755-1832). Jannetje's moeder is echter Johanna (“Hanna”) van Bergeik (1714-1786), de eerste vrouw van Cornelis van der Enden.
De ouders, broers, ooms en grootouders van Cornelis van der Enden worden vermeld in een akte van 16-1-1740 in Utrecht, waarin - van hun grootmoeder geërfde - bezittingen werden verkocht.

De kinderen van Johannes van Lingen en Jannetje van der Enden zijn Cornelia Willemina (1768-1834), Gerritje (1771-1832), Johannes (1772-1864), Maria, Pieter, Jannigje, Jacobus (1782-1870) en Hendrik (1788-1873) en zij zijn allen in Utrecht gedoopt.

Zoeken in genealogische bronnen op een website

Op websites als genbronnen.nl en landvankessel.nl staan DTB gegevens per jaar per webpagina gepresenteerd. Om die allemaal door te zoeken is best tijdrovend. Gelukkig biedt Google de mogelijkheid om binnen een bepaalde website te zoeken door “site:” voor de url vast te plakken en daarachter de zoekwoorden te plaatsen.

Als voorbeeld kun je op de volgende manier zoeken naar mensen met de naam Titulaer in Limburg:

site:https://www.genbronnen.nl/bronnen/limburg/ Titulaer

site:landvankessel.nl Titulaer

Wanneer je vervolgens klikt op één van de resultaten, dan kun je daar weer verder zoeken naar Titulair.
In de Chrome browser klik je rechtsboven – onder het kruisje – op de 3 puntjes en dan klapt een menu uit. Daar kies je “Find…”.
Dit kan ook zonder menu door op de toetscombinatie Ctrl+F te drukken.
Dan verschijnt er bovenaan een zoekbalk, waarin je de zoekterm – in dit geval Titulaer - kunt intikken en dan worden de resultaten van deze zoekterm met een gekleurde achtergrond weergegeven:

Voor meer tips zie ook: Beter zoeken met Google volgens Computer Totaal.

De ouders van Werner Hendrik Wassenberg (1675-1723)

De Amersfoortse familie Beltman stamt - in vrouwelijke lijn - af van de Venlose familie Goossens, de familie Op den Oordt en een familie Wassenbergh.
Zo kwam ik uit bij Wernerus Henricus (Werner) Wassenbergh (1875-1723). Hij was met zijn oudere broer Hubertus te vinden op de Limburgse GenWiki.nl, al werden zij daar als losse personen opgevoerd. De zoektocht naar hun ouders verliep moeizaam door de vele spellingsvarianten, waarbij in de katholieke doopboeken namen ook nog werden verlatiniseerd voor nog meer variatie. Wassenbergh werd - zo bleek - niet alleen aan het eind verschillend gespeld, maar soms ook met een m i.p.v. een n.

De eerste vondst was het huwelijk van Henricus Wassenberg met Anna Sijbilla Webbers:

Venlo, 1669: 3 feb. coram pastore contraxerunt Henricus Wassenberch et Anna Sibilla Webbers, test. Wilhelmo Breugels et Jo(ann)e Bunnickhusen.

Dit hoefde natuurlijk níet het juiste ouderpaar te zijn, maar het was het enige paar dat ik had gevonden en niet geprobeerd is altijd mis.
Na diverse pogingen besloot ik te gaan zoeken op “billa”. Dat bleek ook veel werk, want er bleek nog een andere Anna Sibilla Webbers te zijn, die was getrouwd met Otto Aam, en de naam kwam vaak als doopgetuige voor, al was dan vaak onduidelijk welke van de twee dan werd bedoeld. Desalniettemin leverde dit monnikenwerk 6 kinderen op met een hiaat tussen 1671 en 1675. Nog uitgebreider zoeken in de tussenliggende jaren leverde uiteindelijk ook de doop van Hubertus op.

Henricus Wassenbergh trouwde op 3-2-1669 in Venlo met Anna Sijbilla Webbers. Kinderen van Henricus en Anna Sijbilla zijn:

1. Johanna Gertrudis Wassenbergh is gedoopt op 13-11-1669 in Venlo en jong overleden. 
2. Johanna Gertrudis Wassenbergh is gedoopt op 21-5-1671 in Venlo en is overleden vóór 1682. 
3. Hubertus Wassenbergh is gedoopt op 20-11-1672 in Venlo. Hubertus trouwde op 10-8-1697 in Venlo met Margaretha Maria Mouwe. Zij kregen kinderen genaamd Mathias Henricus (2x), Hubertus, anna Sophia, Maria Margaretha en Henricus Mathias. 
4. Wernerus Henricus (Werner) Wassenbergh is gedoopt op 2-6-1675 in Venlo. Hij is begraven op 16-7-1723 in Venlo. Werner trouwde op 8-4-1703 in Venlo met Helena Faessen, dochter van Gerardus Faessen en Helena Mans. Zij is gedoopt op 2-2-1673 in Venlo. Zij werd 90 jaar oud en is begraven op 6-3-1762 in Venlo. Zij kregen kinderen Mathias, Hendrik, Leonardus, Gerardus, Henricus Mathias, Hubertus, Anna Catharina en Anna Maria.
5. Henrikus Wassenbergh is gedoopt op 4-2-1678 in Venlo.  
6. Anna Catharina Wassenbergh is gedoopt op 15-1-1679 in Venlo. 
7. Johanna Gertrudis Wassenbergh is gedoopt op 24-5-1681 in Venlo. Zij huwde Petrus Scoots.

Zicht op Venlo

De familienaam Wassenberg is een toponiem en verwijst naar van de plaats Wassenberg in Duitsland, dicht over de grens bij Vlodrop, ten zuidoosten van Roermond.

De gebruikte bron is www.genbronnen.nl.

Zoeken naar soldaten in Napoleon's leger

In de periode 1802-1815 was de Franse keizer Napoleon Bonaparte in oorlog met de rest van Europa. Aanvankelijk zorgde een reeks militaire overwinningen ervoor dat Napoleon controle kon uitoefenen over het grootste deel van Europa.
Dat veranderde toen Napoleon besloot om Rusland aan te vallen. Voor die veldtocht stelde hij een leger samen van zo'n 500.000 man van verschillende nationaliteiten. Naast Fransen (50% bij infanterie, 35% bij de cavalerie) waren ook Italianen, Polen, Pruisen, Zwitsers, Nederlanders, Duitsers en Spanjaarden vertegenwoordigd. Tijdens deze desastreuze invasie in 1812 leed zijn leger enorme verliezen, vooral tijdens de barre terugtocht. Daarna kreeg het Franse leger zijn tactische overwicht niet meer terug.

In tegenstelling tot de meeste strijdkrachten in die tijd, opereerde het leger van Napoleon op een strikt meritocratische basis, waarbij promoties werden verdiend op basis van verdiensten. Hoewel de meeste contingenten onder bevel stonden van Franse generaals (behalve de Poolse en Oostenrijkse korpsen), konden de meeste soldaten de rangen beklimmen, ongeacht klasse, rijkdom of nationale afkomst.
De rekrutering van mannen die nodig waren voor zijn enorme leger - vrijwilligers en dienstplichtigen - was enorm, waarschijnlijk de grootste in Frankrijk - met uitzondering van de Eerste Wereldoorlog.

Meer dan 1 miljoen militaire registers van soldaten in Napoleon's leger zijn inmiddels geïndexeerd en de rest wordt nog geïndexeerd. Elk record bevat in principe de familienaam, voornaam, datum en plaats van geboorte, namen van ouders, inschrijvings- en ontslagdata en campagnegegevens voor elke soldaat. Er is ook een link toegevoegd naar de gescande afbeelding met hoge resolutie die wordt gehost door het Franse Ministère des Armées. De meeste records zijn van Franse soldaten, maar er zitten ook mannen in de database die afkomstig zijn uit andere Europese landen zoals België, Nederland, Duitsland, Polen en Italië.

Eén van de soldaten in Napoleon's leger was mijn verre voorouder Arie de Sterke (1796-1892).

Je kunt zoeken naar soldaten in Napoleon's leger bij GeneaNet.org:

https://en.geneanet.org/fonds/search-event/76/napoleon-s-soldiers

Hou er bij het zoeken wel rekening mee dat namen in de Franse tijd vaak op Franse wijze werden gespeld, bijvoorbeeld "Pierre" i.p.v. Pieter of "Jacques" i.p.v. Jacob(us).

Voor meer informatie over militaire voorouders zie: defensie.nl.

Zoeken in WieWasWie bij veel spellingsvarianten

Lang heb ik de overlijdensdatum niet kunnen vinden van de weduwe van Willem Houweling (1773-1858). Haar achternaam wordt verschillend gespeld als Vermolen of Vermeulen, dus ook Van der Meulen en alle varianten daarop zouden mogelijk kunnen zijn. Haar voornaam wordt ook verschillend gespeld als Lamberta, Bartha en Bartje. In WieWasWie.nl kun je niet met sterretjes zoeken, dus had ik al allerlei begin varianten geprobeerd in de periode 1858-1875, het jaar van het overlijden van haar man tot 100 jaar na haar geboorte, maar dat had nooit resultaat opgeleverd.

Toen kreeg ik het goede idee om te zoeken met links haar moeder, die een relatief eenvoudige naam heeft, en rechts het begin van Bartje's meest gebruikte voornaam en zo had ik eindelijk resultaat.

Bij haar overlijden werd zij Bartje “Voormolen” genoemd en haar man Willem “van Houwelingen”. Zij is gewoon in hun woonplaats Streefkerk overleden op 31-7-1869. Extra interessant aan de vondst is dat Bartje maar liefst 94 jaar oud werd! Daarmee is zij mijn op één na oudste voormoeder. Haar vader Klaas IJsbrandsz Vermeulen (1741-1831) was al 90 jaar oud geworden. Helaas lijken die sterke genen in latere generaties verloren te zijn gegaan.

Latijnse Term: Nomine Uxoris

atijnse termen kom je zo af en toe tegen, wanneer je genealogisch onderzoek doet. Eeuwenlang verzorgden kerken dopen en begrafenissen en sinds de 6e eeuw wordt Latijn veel in katholieke kerk gebruikt. Maar ook in oud-rechterlijke archieven kom je nog wel eens een Latijnse term tegen. 


De Latijnse term Nomine Uxoris ("in naam van de echtgenote") is een term die in Nederland in de vroegmoderne tijd (15e tot 19e eeuw) werd gebruikt. Daarmee werden bezittingen van de vrouw op naam van haar man geregistreerd.

In die tijd werd een gehuwde vrouw in principe als handelingsonbekwaam gezien, dat wil zeggen dat ze haar man moest laten optreden als haar voogd. In geval van krankzinnigheid of langdurige afwezigheid van de man, kon de vrouw - met toestemming van haar man - wèl zelf handelen. 

Bij overlijden van een echtgenoot of echtgenote, erfden hun kinderen van hun overleden ouder, maar hield de weduwe of weduwnaar levenslang vruchtgebruik, togte of tochte genoemd.

 The English version of this post: Latin Term: Nomine Uxoris.

Tip: Kijk ook eens kritisch naar gegevens uit publicaties

Ooit vond ik in de 50e jaargang van "Ons Voorgeslacht" van mei 1995 een artikel over de familie Verhoef in de Lopikerwaard met daarin de volgende tekst over voorouders van mij: "VIc. Reijnier Verhoef, ged. Polsbroek aug. 1680, begr. Gouda 2-6-1741, tr. le Moordrecht  13- 10-1708  Willemijntje Saarse Bouwman,  geb. Lopik,  overl.  Gouderak 19-8-1719, tr. 2e Gouderak 10-11-1720  Murrigje Willems Kroon,  geb. Stolwijk."

De auteur van het artikel was T.F. Verhoef. Daar hij dezelfde achternaam had als de in het artikel gepubliceerde genealogie en in het bekende "Ons Voorgeslacht" publiceerde, nam ik aan dat hij wel een ontzettende expert moest zijn en dat dus alles wat hij had geschreven waar was.

En omdat er geen Willemijntje Bouwman in Lopik te vinden was, bleven haar ouders jarenlang een mysterie. In Engelstalige landen noemen ze zo'n vastloper een "brick wall" (stenen muur).

Recentelijk las ik DutchGen's tip dat koppels vaak trouwden in de plaats, waar de bruid vandaan kwam. Mij was dat nooit zo opgevallen, maar toen ik Willemijntje Bouwman weer tegen kwam in mijn bestand, moest ik aan die tip denken. Zij trouwde in Moordrecht en van Moordrecht zijn inmiddels diverse bronnen bewerkt, dus daar ben ik gaan zoeken.

Willemijntje Bouwman werd op 1-5-1688 in Moordrecht gedoopt als dochter van Saers Franke en Afie Willems, die maar liefst 12 kinderen hadden. Saers Franke is een zoon van Frank Saerse (Vranck Saersen) en Appolonia (Pleuntie).

Kloppen de jaartallen?

Het loont de moeite om af en toe eens met een kritische blik te kijken naar de datums in je genealogische database.

Zijn er datums die onwaarschijnlijke of onmogelijke situaties voor je voorouders creëren? Werden er te veel kinderen geboren in hetzelfde jaar? Zijn je voorouders getrouwd in hun vroege jeugd, of kreeg een vrouw kinderen op een onwaarschijnlijke hoge leeftijd? Dergelijke situaties wijzen op verkeerde gegevens - of verkeerde voorouders. Andere problemen veroorzaakt door "slecht rekenen" kunnen leiden tot het overslaan van een generatie. Begin gewoon eens met optellen en aftrekken van jaartallen en kijk wat je opvalt.
Verder kun je datums controleren op hun geldigheid. Zo februari heeft maar eens in de vier jaar een 29e.

Verder kunt je gebruik maken van genealogische analyse programma's zoals deze:

• Het programma Genealogica Grafica kan mogelijke fouten opsporen, zoals te snel opeenvolgende geboortes of te ver uit elkaar liggende geboortes in één gezin.
• De website Bonkers spoort inconsistente gegevens op in een GedCom bestand. 
• Met GedCom View and Compare kun je 2 GedCom bestanden met elkaar vergelijken.
• Het programma GedCompare kon mogelijke dubbele gegevens in een GedCom bestand opsporen op oudere versies van Windows. De opvolger zou GenDam zijn, maar die link werkt ook niet meer.
• Met GenMerge kun je dubbel voorkomende personen in een GedCom bestand opsporen en samenvoegen.
• Met Ged-InLine kun je gratis online een GedCom bestand valideren.
• Analyze is een commando regel programma dat niet-verbonden personen opspoort in een GedCom bestand.
• De GedCom Service Programs van Duitse makelaardij kan een GedCom bestand controleren en naar mogelijk dubbel voorkomende personen zoeken. Verder kan een selectie van een GedCom bestand worden geëxporteerd, opdat je niet al je gegevens met anderen hoeft te delen.