Pieter van Rooij is in 1887 door een trein overreden en onthoofd

Elisabeth van Eijk (1824-1891), de vrouw van Joseph van Rooij (1816-1887), beviel op 10 oktober 1858 in Hilvarenbeek van hun oudste zoon Pieter Johannes van Rooij. Een jongere zoon van dit echtpaar, Hubertus, overleed al op 15-jarige leeftijd op 12 juli 1879 in Tilburg.

Twee dagen voor zijn 21e verjaardag - op 8 oktober 1879 in Tilburg - is Pieter van Rooij getrouwd met Theresia Spijkers. Zij is in Tilburg geboren op 9 december 1859 als dochter van Johannes Spijkers en Antonia van Leuwen.
Pieter en Theresia kregen in Tilburg op 13 oktober 1880 een zoontje dat zij Hubertus noemden naar Pieter's overleden broertje. In januari 1883 kregen zij een dochter Anna Maria, die dezelfde maand al overleed. Een maand later, op 27 februari 1883, overleed Pieter's 16-jarige broertje Henricus van Rooij. Pieter's volgende zoontje, geboren op 26 maart 1885 in Tilburg, werd Henricus Josephus genoemd, naar Pieter's broertje en vader. Daarna werd op 10 augustus 1886 in Tilburg nog een zoon Joannes Antonius geboren.

Op 7 augustus 1887 om half 2 's nachts werkte Pieter de Rooij aan het spoor tussen Oisterwijk en Tilburg, dat was aangelegd in 1865. Er ging die nacht iets gruwelijk mis. Pieter werd door een stoomtrein overreden en onthoofd. Hij was 28 jaar oud.

Pieter van Rooij is op 7 augustus 1887 door een trein overreden en onthoofd

Pieter's overlijden werd aangegeven door zijn broer, de 25-jarige wever Adrianus Hendrikus van Rooij (1861-1947).

De Tijd, 9-8-1887

Pieter's beide ouders hebben hem overleefd. Zijn zus Cornelia werd 58 jaar oud. Hun broer Adrianus Henricus van Rooij werd 85 jaar oud en had mannelijke nakomelingen.

Pieter's weduwe, Theresia, is in Tilburg op 26 november 1890 hertrouwd met Petrus de Veer (1857-1928), weduwnaar van Maria Adriana Coolen. Theresia Spijkers, weduwe van Peter Johannes de Rooij en echtgenote van Petrus de Veer, is overleden in Tilburg op 31 mei 1925, 65 jaar oud.

Pieter's oudste zoon Hubertus is pas op latere leeftijd getrouwd.
Pieter's tweede zoon Henricus Josephus van Rooij overleed in Tilburg op 23 augustus 1965, 80 jaar oud. Hij was getrouwd met Joanna Elisabeth Donders en zij hadden mannelijke nakomelingen. Hun zoon Petrus Johannes Henricus van Rooij was maar liefst drie keer getrouwd.
Pieter's jongste zoon Joannes Antonius van Rooij overleed op 86-jarige leeftijd op 25 maart 1973 in Tilburg.

Bronnen: RegionaalArchieftilburg.nl, Delpher.nl, BHIC.nl, WieWasWie.nl, funkystuff.org.

Het ongeluk van Cornelis van Campen in Capelle

In juni 1722 viel Cornelis van Campen ongelukkig in een kuip nabij een bouwketel en is daarbij zodanig verbrand dat hij de volgende dag overleed. Zijn weduwe, Goverdina de Jong, baarde een postume zoon, die zij naar wijlen haar man Cornelis noemde en liet dopen op 9 augustus 1722 in 's-Grevelduin-Capelle.

Cornelis Adriaansen van Kampen was weduwnaar van Mari Hoefnagel en woonde te Capelle, toen hij aldaar op 21 april 1720 trouwde met Goverdina de Jongh, jongedochter, wonend te Sprang. Goverdina was gedoopt in Sprang op 21 januari 1691 als dochter van Gozuinus de Jongh en Maria Prasers. Op 20 november 1721 in Sprang verdeelden Cornelis van Campen en Goverdina de Jongh samen met haar broers en zussen de erfenis van Goverdina's ouders.

Goverdina en Cornelis lieten een dochter Maria dopen op 27 april 1721 in 's-Grevelduin-Capelle. Goverdina heeft aldaar het begraven van haar man aangegeven op 5 juni 1722 in de classe Pro Deo (gratis). Twee maanden later werd hun zoon Cornelis gedoopt.

Cornelis van Campen is hoogstwaarschijnlijk gedoopt op 11 december 1689 in 's-Grevelduin-Capelle als zoon van Adriaen Arisse van Campen (een zoon is van mijn voorvader Adriaen Thonis de Jonge van Campen) en diens vrouw Marie Wouters Kleijn (±1655-1730). Cornelis' dochter Maria lijkt dus naar haar beide grootmoeders te zijn vernoemd. Over deze Maria van Campen heb ik verder niets kunnen vinden. Ook van haar moeder Goverdina de Jongh kan ik verder niets vinden.

Adam Ardon (1770-1834) trouwde 4x

Adam Adriaans Ardon werd gedoopt op 30-12-1770 in Klundert als zoon van Adriaan Willems Ardonne (1737-1775) en Adriaantje Willems de Reus. Adam was de jongste zoon in een gezin van 8 kinderen, waarvan de oudste dochter jong is gestorven. De familie was kennelijk dol op namen die beginnen met de letter A, want Adam had zussen Adriana Adriaans Ardon (1762-1793) en Allegonda Adriaans Ardonne (1774-1829).
Op Hemelvaartsdag 25-5-1775 was Adriaan Ardon brandhout aan het stelen uit de grienden, toen de veldwachter hem betrapte. Toen hij probeerde te vluchten, trachtte de veldwachter - zo beweerde die - hem te stoppen met een schot hagel gericht op zijn benen. Adriaan werd echter in zijn hoofd geraakt en is aan hersenletsel overleden op 2-6-1775 in Klundert. Adam Ardon was toen 4 jaar oud.
Adam's moeder Adriaantje is op 22-5-1785 in Klundert hertrouwd met Pieter Bastiaans Beversluijs uit Made (NB), die al 2 maal eerder getrouwd was geweest. Het begraven van Adriana de Reus is aangegeven op 17-4-1799 in Klundert.

Adriaantje de Reus, weduwe van Adriaan Ardon,
is in 1785 hertrouwd met Pieter Beversluis

Adam Ardon trouwde met zijn eerste vrouw, Maria van Saarloos, op 29-4-1798 in Dinteloord na een ondertrouw aldaar op de 14e. Maria is gedoopt op 13-11-1774 in Dinteloord als dochter van Hermanus en Cornelia van Saarloos. Adam kreeg met zijn eerste vrouw 2 dochters, Cornelia en Maria, resp. in 1799 en 1804. Maria is rond 1805 overleden.

Adam Ardon was 27 jaar oud, toen hij op 20-4-1806 in de gemeente Fijnaart en Heijningen trouwde met zijn tweede vrouw, de 55-jarige Maria Cornelisse Vogelaar. Zij waren op de 5e in ondertrouw gegaan. Maria Vogelaar was weduwe van Jan Cornelisz Burgers met wie zij een dochter had, Kaatje Burgers (1776-1814). Met haar eerste man was Maria op 14-8-1784 in Dinteloord getuige geweest bij de doop van Heiltje, dochter van haar broer Cornelis Cornelisse Vogelaar.
Maria Vogelaar was zelf gedoopt op 17-1-1751 in Dinteloord als dochter van Cornelis Vogelaar en zijn vrouw Heiltje Saarloos. Adam Ardon en Maria Vogelaar waren op 12-3-1809 in Dinteloord getuige bij de doop van Adam, zoon van Adam's broer Johannes Ardon (1768-1815) en zijn vrouw Wijntje Gros. Het begraven van Maria Vogelaar werd aangegeven op 24-8-1809 in Dinteloord.

Landbouwer Adam Ardon was 42 jaar oud en woonde in Dinteloord toen hij aldaar op 3-8-1812 trouwde met de hoogzwangere Elisabeth Stijn, dochter van Jean Stijn en Adrienne Donkers. Zij was gedoopt op 8-12-1771 in Dinteloord.
Het enige kind uit dit huwelijk, Adriana, werd geboren op 9-9-1812 in Dinteloord en is kort daarna overleden op 4-10-1812. De volgende dag is Elisabeth Steijn overleden op 5-10-1812 in Dinteloord. Zij was 40 jaar oud en was slechts 2 maanden en 12 dagen getrouwd geweest.

Pieternella Pietjouw en haar tweelingzus Adriana zijn geboren op 15-3-1795 in Dinteloord

Adam Ardon was nog steeds landbouwer en inmiddels 46 jaar en 5 maanden oud, toen hij een 4e maal trouwde op 25-5-1817 in Dinteloord met de 21-jarige Pieternella Pietjouw. Zij was - samen met haar tweelingzus Adriana - geboren op 15-3-1795 en gedoopt op de 20e in Dinteloord. Hun ouders zijn Adriaan Piettau/Pietjouw en zijn eerste vrouw, Jacoba Brandewijk (1770-1813).

Baris Cornelis en Cornelis Lodewijk Klop verdronken in 1850

De sloep "de Onrust" met schipper Jacob van Rees was met twee andere sloepen uitgevaren op 5 februari 1850 om verloren goederen op te vissen of om hulp te verlenen aan binnenkomende schepen. Bij het vallen van de avond was geen der sloepen nog teruggekeerd. Toen omstreeks 6 uur de avond reeds gevallen was en het hard woei en één der sloepen, "de Morgenster" van Aart Spek juist was teruggekeerd, hoorde men akelige noodkreten en ontwaarde men een omgekantelde boot op het ijs buiten de marinehaven van Hellevoetsluis. Schipper Spek keerde met zijn sloep terug om hulp te verlenen, maar dat mocht niet meer baten. Alle 7 bemanningsleden van "de Onrust" zijn omgekomen: schipper Jacob van Rees en de varensgezellen Jacob Spek, Willem de Gast, Hermanus van den Berg, Johannis Klinge, Cornelis Lodewijk Klop en Baris Cornelis Klop. De laatste twee waren beiden gekleed in een rood hemd, een blauwe hemdrok en waterlaarzen.

Cornelis Lodewijk Klop droeg ook een blauwe, wollen das met witte strepen. Hij had een gouden ring aan één van zijn vingers en droeg ook een gouden oorringetje. Cornelis Lodewijk is geboren op 28-5-1828 in Hellevoetsluis als zoon van beurtschipper Cornelis Klop (1801-1874) en zijn vrouw Jannetje Lugtenburg. Zijn grootvader van vader's zijde is Cornelis Klop (1754-1823), man van Jannetje Vermeulen en zoon van Cornelis Gijse Klop (1721-1788) en diens vrouw Trijntje van den Bout (1723-1798).

Baris Lodewijk Klop had een ovaal, pokdalig aangezicht, rond voorhoofd en ronde kin. Zijn neus en mond waren onopvallend en hij had bruine ogen en zwart haar. Baris Cornelis is geboren op 1-3-1828 in Hellevoetsluis als zoon van beurtschipper Kuindert Marinus Klop (1804-1853) en wijlen diens eerste vrouw Johanna Gastelaar. Zijn grootvader van vader's zijde is Baris Klop (1762-1829), die een zoon is van bovengenoemde Cornelis Gijse Klop en Trijntje van den Bout.

De burgemeester van Hellevoetsluis plaatste een bericht in de Staatscourant met signalementen van de verdronken militairen en het verzoek aan strandvonders om aangespoelde lijken met passend signalement aan te melden in ruil voor een beloning.

Nederlandsche Staatscourant, 10-2-1850

Nederlandsche Staatscourant, 10-2-1850

Schippersknecht Coenraad Mens uit Barendrecht viel in 1821 overboord

Coenraad Mens (24) en Emma (“Emmigje”) Monfrooij (19) trouwden op 8 januari 1820 in IJsselmonde. Coenraad is rond 1795 geboren als een zoon van Cornelis Mens en Pietertje Visser en is vernoemd naar zijn grootvader, de drie maal getrouwde Koenraad Mens (ook Mentz) uit de Zwaluwe. Emmigje is een dochter van Marijgje van Oosten (1779-1832) en Christiaan Monfrooij (1765-1838), wiens familienaam in verschillende spellingen voorkomt.

In IJsselmonde beviel Emmigje op 14 augustus 1820 van een dochter Pietertje. Al op 15 juli 1821 volgde een zoon Christiaan. Enkele maanden later, op 27 oktober, was schippersknecht Christiaan Mens op de Oude Maas aan het werk aan boord van het schip van schipper Cornelis Vermaas, toen hij overboord sloeg. Daarna heeft niemand meer iets van Christiaan vernomen. Zijn huwelijk met Emmigje had nog geen 2 jaar geduurd.

Pas in 1842 is Emmigje Monfrooij een proces gestart om haar verdronken man, Christiaan Mens, dood te laten verklaren. Toen werden oproepen gedaan in de Nederlandse Staatscourant, zodat hij zich kon melden, mocht hij toch nog in leven zijn. Kennelijk was zijn stoffelijk overschot nooit aangespoeld - of in elkaar geval niet als het zijne herkend.

Nederlandche Staatscourant, 16-6-1842

Op 14 maart 1840 in Barendrecht is Pietertje, de dochter van Coenraad Mens en Emmigje Monfrooij, in het huwelijk getreden met Arij Rijsdijk, geboren op 19 april 1815 in Ridderkerk. Arij is een zoon van Arie Jacobse Rijsdijk (1778-1840) en Jannigje Baas (1778-1875). Arij had een oudere broer Jacob Rijsdijk, gedoopt op 26-12-1802 in Ridderkerk. Deze Jacob en Emmigje Monfrooij bleken het samen goed te kunnen vinden.  

De verdwijning van Hendrica Christina de Jager (1894-1957)

Hendrica Christina de Jager was 63 jaar oud, weduwe van Hendrik Piet van Oosten en moeder van zijn kinderen, toen zij op 27 december 1894 hun woning in Ermelo verliet. Ze was gekleed in een beige mantel, bruine hoed, roze sjaal, donkergrijze rok, rode trui, beige kousen en zwarte schoenen. Ze had een tenger postuur, een scherp-getekend, mager gelaat met een geelachtige teint en blauw-grijze ogen. Zij was 1,60 meter lang. Dit signalement werd verspreid, omdat zij daarna niet meer werd gezien.

De Tijd, 30-12-1957

Hendrica Christina was geboren in Breukelen-Nijenrode op 5 maart 1894 als jongste dochter van Anthonie de Jager (1856-1933) en Johanna van Gorkum (1856-1943). Zij is vernoemd naar haar grootmoeder van vader's zijde, Hendrika Christina van der Maal (1826-1880). Van de 10 kinderen van haar ouders zouden Hendrica Christina en haar broers Jan, Hendrik Christiaan en (een vierde) Frederik de volwassen leeftijd bereiken.
Hendrica Christina is op 23-jarige leeftijd op 13 september 1917 in Breukelen-Nijenrode getrouwd met de 27-jarige adjudant infanterie Hendrik Pieter van Oosten. Hij is geboren in Kampen op 13 januari 1890 als zoon van Gerrit Jan van Oosten en Geurtje Kroeze (1858-1942). Er was een zoon Lubertus Johannes Herman van Oosten, geboren in 1923 in Amstersfoort, en nog minstens één dochter. Ook beviel Hendrica Christina begin 1931 van een levenloos kind.
Hendrik Piet van Oosten is op 59-jarige leeftijd overleden in Ermelo op 15 juli 1949. Het lichaam van zijn weduwe Hendrica Christina de Jager werd op 5 januari 1958 teruggevonden in een modderige sloot nabij de Eendenperklaan in Ermelo.

Hendrica Christina de Jager is verdronken teruggevonden in Ermelo op 5-1-1958

Cornelis Klootwijk werd in 1937 aangereden door een bus

De 23-jarige Cornelis Klootwijk uit Zwijndrecht stond op 16 november 1937 op de Straatweg in Dordrecht bij een onbewaakte overgang voor een aanstormende goederentrein te wachten. Het was mistig en een naderende autobus zag te laat dat er een trein aankwam. De chauffeur begon te remmen en stuurde de bus naar rechts, waardoor hij een aanrijding met de trein wist te voorkomen. Daarbij reed hij echter wèl Cornelis Klootwijk aan. Deze raakte zo ernstig verwond aan zijn hoofd, dat hij de volgende morgen in het gemeenteziekenhuis in Dordrecht is overleden.

Nieuwe Tilburgsche Courant, 18-11-1937

Cornelis is geboren op 11-1-1914 als jongere zoon van Johannes Klootwijk (1880-1949) en Hendrika Kraak (1882-1964). Zij hadden o.a. kinderen genaamd Anna, Grietje, Jan en Willem Cornelis (die ook als 20-er is overleden). Via zijn grootmoeder van vader's zijde, Anna Versloot (1851-1907), stamt Cornelis af van mijn voorvader Gerrit Janse Versloot (1722-±1794). Ook via de familie Klootwijk is er - heel ver weg - een familieband.

Bronnen: WieWasWie.nl, Delpher.nl, Klootwijk.net.

Het ongeluk van Jacob Noordergraaf (1852-1915)

De 62-jarige schippersknecht Jacob Noordergraaf was op 31-1-1915 in Schiedam bezig met het laden van zakken graan aan boord van een goederenboot. Op een gegeven moment viel een zak graan van de hoogte van de vierde verdieping en kwam bij Jacob tegen de borst, waardoor hij achterover tegen de scheepstrap werd geslingerd en ernstige kneuzingen opliep. Hij werd per rijtuig naar het Coolsingel ziekenhuis in Rotterdam overgebracht. Hij zou zijn nek hebben gebroken.
Op 13 maart in Rotterdam is Jacob Noordergraaf overleden. 

Rotterdamsch Nieuwsblad, 1-2-1915

Jacob Noordergraaf werd geboren op 1-12-1852 in Krimpen aan de Lek, 10 maanden na het huwelijk van zijn ouders Willem Noordergraaf (1828-1910) en Neeltje van der Heul (1826-1905). Jacob is vernoemd naar zijn grootvader Jacob Leendertsz. Noordergraaf (1794-1860), die getrouwd was met Ingetje Oskam (1785-1858). 

Willem Noordergraaf werkte aanvankelijk op de boerderij van zijn vader. Na zijn huwelijk werkte hij in loondienst bij een veehouder in Krimpen. In 1860 werd hij vermeld als bouwman (landbouwer).
Na Jacob kreeg Willem nog 8 kinderen, waarvan er 7 de volwassen leeftijd bereikten: Geertrui Jacomina (1855-1920), Dirk (1857-1948), Ingje (1858-1946), Johanna (1863-1918), Inge (1865-1924), Anthonie (1868-1946) en Neeltje Cornelia (1871-1923).

Jacob Noordermeer heeft bij de nationale militie zijn dienstplicht vervuld van 13 mei 1872 t/m 12 mei 1877. Jacob's zus Geertrui Jacomina was ondertussen op 2-3-1877 getrouwd met Cornelis Bakker (1853-1945) uit Streefkerk. Zelf trouwde Jacob met Arijaantje Stuijt op 3-5-1878 in Lekkerkerk. Zij is aldaar geboren op 23-11-1854 als dochter van Daniël Stuijt (1823-1896) en Adriana de Jong (1823-1898).
Net als zijn vader kreeg ook Jacob Noordergraaf 9 kinderen. Van hen zouden 5 kinderen de volwassen leeftijd bereiken: Neeltje, Willem (1885-1960), Daniel Jacob, Jacob jr. en Arijaantje Noordergraaf.

Kennelijk had Jacob weinig zin in het boerenwerk en trok de rivier hem meer, want enige jaren na zijn huwelijk is Jacob als schipper gaan werken bij de Stoomvaart Maatschappij "De Concordia", welke een beurtvaartdienst onderhield van Arnhem naar Rotterdam v.v. Jacob's dochter Adriana is op 12-jarige leeftijd op 27-7-1899 verdronken nabij Culemborg. Jacob's jongste dochter Arijaantje is geboren op 11-6-1899 rond 2 uur 's morgens op het schip van haar vader, gelegen aan de Rijnkade in Arnhem. 
De laatste jaren van zijn leven werkte Jacob in het magazijn van "De Concordia", dat was gevestigd op een ponton, liggend in de Rijn.

De verdwenen vaders van Wilhelmina Storm en Pieter van der Stolk

Pieter van der Stolk is in augustus 1868 als stuurman naar Napels vertrokken op het brikschip Hermina en is niet meer teruggekeerd. Hetzelfde lot was zijn vader en schoonvader ook overkomen.

Pieter van der Stolk is geboren op 26-2-1827 in Maassluis als zoon van Maria Margaretha de Bruijn (1795-1849) en Cornelis Stolk (die géén tussenvoegsel gebruikte). Cornelis was de oudste zoon van Jan Cornelisz. Stolk (1769-1817) en Cornelia van der Velden (1780-1847) en werd geboren op 9-4-1801en gedoopt op de 15e in Maassluis met getuige Neeltje Stigter. Behalve Pieter had Cornelis ook een zoon Johannes, geboren op 19-9-1824 in Maassluis, en een jong gestorven dochter Kornelia (1829-1832).
Hun vader, Cornelis Stolk, is in 1832 naar IJsland vertrokken ter kabeljauw visserij op een schip genaamd “Algemeen Belang” en daarvan is hij nooit teruggekeerd. Pieter was toen ongeveer 5 jaar oud.

Pieter's oudere broer Johannes van der Stolk is op 14-6-1848 in Maassluis getrouwd met Maartje de Boom (1821-1909). Na een miskraam kregen zij een enige zoon Cornelis Stolk (1850-1902), die zelf 11 kinderen zou krijgen.
Drie jaar later, op 4-12-1851 in Maassluis, is Pieter van der Stolk getrouwd met Wilhelmina Storm. Wilhelmina is geboren op 12-10-1826 in Maassluis als jongere dochter van Aaltje van den Berg en Leendert Storm. Leendert Storm is in 1838 als kapitein uitgevaren naar Nantes (Fr) en niet meer teruggekeerd. Hij is rond de 50 jaar oud geworden.

De huwelijksacte van Pieter van der Stolk en Willemina Storm
vermeldt dat hun beider vaders op zee verdwenen zijn.

Kaatje Smouter verdronk in de Waal in mei 1828

Kaatje Smouter, echtgenote van Philippus Streefkerk, verdween op 2 mei 1828. Op de 8e rond 2 uur 's-middags werd haar stoffelijk overschot gevonden in de rivier de Waal. Zij was omtrent 41 jaar oud. Haar weduwnaar deed aangifte van haar overlijden.

Kaatje Smouter is in mei 1828 verdronken in de Waal

Kaatje Smouter is gedoopt op 4 juni 1787 in Ridderkerk als dochter van Hendrik Smouter en Marigje Jansdr. van Vliet. Kaatje's broers en zussen waren Janna, Bastiaan, Jan en de postume Hendrika. Hun vader, Hendrik Smouter, is reeds in januari 1791 overleden, toen Kaatje 3 jaar oud was. Mogelijk was Hendrik al weduwnaar toen hij met Kaatje's moeder trouwde.

Kaatje's vader, Hendrik Smouter, is overleden in januari 1791.

De voorouders van voetballer Jan de Kreek (1903-88)

De familie De Kreek is een echte 's-Gravendeelse familie. De vroegste - bij mij bekende - voorvader is Pieter Jansz Saarloos alias Jongeneeff. Hij woonde in de Mookhoek ten zuiden van 's-Gravendeel en is rond 1615 overleden. Zijn zoon Isaac (±1609-±1663) gebruikte de familienaam De Kreek en trouwde met Annetge Pieters Stooker, een dochter van mijn stamovergrootvader Pieter Joosten.

Tot deze familie behoort ook Arie de Kreek, die in 's-Gravendeel rond 1808 werd geboren als jongere zoon van Hermanus de Kreek (±1767-1813) en Jaapje Broere (±1765-1846). Deze Arie verhuisde naar Zutphen en trouwde met Petronella Gardina Catharina ("Dina") Bettinck - ook Bedding. In Zutphen kregen zij i.e.g. zoons Jan Willem en Hendrikus de Kreek. Arie de Kreek is op 64-jarige leeftijd overleden op 14-10-1872 in Ommerschans.
Hun jongere zoon Hendrikus de Kreek werd geboren op 14-5-1850 in Zutphen. Hij trouwde op 6-11-1876 in Deventer met Everdina Theodora Holstege en bij dat huwelijk werd een zoon gewettigd: Hendrikus de Kreek jr., geboren op 3-5-1874 in Zwolle. Vier weken na de huwelijkinzegening werd op 4-12-1876 een zoon Gerrit Frederik de Kreek geboren, die ongehuwd zou blijven.
Op 4-2-1892 in Zwolle werd het huwelijk van Hendrikus de Kreek sr. en zijn vrouw Everdina Theodora Holstege ontbonden met de vrouw als eiseresse.

Voetballer Jan de Kreek en
zijn bruid Lies Boorsma

Hendrikus de Kreek jr. is op 21-jarige leeftijd op 31-10-1895 in Deventer getrouwd met de 19-jarige Hendrika Kronenberg. Zij is geboren op 30-11-1875 in Olst als dochter van dagloner Reinder Kronenberg en Gerritdina Johanna Paalman.
Hendrika en Hendrikus jr. kregen in Deventer 10 kinderen in de periode 1895-1916. Hun oudste twee zonen Hendrikus jr. en Reinder trouwden in 1925 met de zussen Hendrika en Grietje Vos, dochters van Bernardus Vos en Hendrika Eijnthoeven. De derde zoon, Gerrit Frederik de Kreek, werkte - net als zijn vader - als zandvormer in een ijzergieterij.
De meeste bekendheid kregen echter hun jongere zonen Hendrik Jan (“Jan Bukkem”) de Kreek, geboren op 11-10-1903, Everhardus Theodorus (“Theo”) de Kreek, geboren op 3-3-1906, en Bertus de Kreek, geboren op 25-1-1913.

Jan de Kreek speelde als voetballer bij Go Ahead in Deventer. Jan's bijnaam was “Bukkem” waarmee bokking werd bedoeld. Hij debuteerde op zijn 21e in 1923 in het eerste van Go Ahead. Omdat Jan vrij lang was, begon hij zijn carrière als keeper, maar al gauw werd hij ingezet als aanvaller.
Op 12 april 1931 speelde Jan samen met zijn broers Theo en de debuterende Bertus de Kreek in één elftal tegen Vitesse. Bertus had op 16-jarige leeftijd in de tapijtweverij van Peters zijn rechterarm verloren, maar toch scoorden alle 3 de broers ieder 2 doelpunten en wonnen ze met 7-1. Later besliste de KNVB dat een speler met één arm níet mocht spelen, waardoor het voor Bertus bij één wedstrijd bleef.
In 1930 waren Jan en Theo met Go Ahead landskampioen geworden. Jan mocht ook 3 keer voor Oranje uit komen, maar omdat hij tijdens die westrijden níet scoorde, bleef het daarbij. In 1933 werd Jan opnieuw landskampioen met Go Ahead.
Naast het voetballen werkte Jan de Kreek ook in de ijzergieterij van Nering Bögel. Toen die in 1932 failliet ging, kon Jan geen werk meer vinden. De jaren '30 waren crisis jaren en er waren heel veel werklozen. Uiteindelijk werd Jan terreinmeester bij Go Ahead, maar moest toen wel stoppen met voetballen, omdat het clubs verboden was om spelers te betalen. Zo stopte Jan op 31-jarige leeftijd in 1935 met voetballen. Hij had in totaal 322 wedstrijden gespeeld voor Go Ahead.
“Jan Bukkem” de Kreek was in 1933 getrouwd met Lies Boorsma (zie de foto linksboven). Bij zijn overlijden op 14-2-1988 in Deventer, verscheen een korte beschrijvingen van zijn leven in een aantal kranten (zie het artikel hieronder).

Algemeen Dagblad, 15-2-1988

Pieter en Joostdina van den Hoek verongelukten in een wak in 1881

In Capelle (NB) werd op 27 september 1830 Willem van den Hoek geboren als een jongere zoon van Joost van den Hoek (1793-1875) en Hendrina van Beek (1802-1885). Willem's oudste zus was Joostdina, die geboren was op 30 januari 1821 in Capelle als buitenechtelijke dochter van Hendrina van Beek, die het kind naar de verwekker had vernoemd. Joostdina werd vervolgens gewettigd bij het huwelijk van Hendrina van Beek met Joost van den Hoek op 31 mei 1823 in Capelle. Joostdina trouwde in 1849 met plaatsgenoot Cornelis Hoefnagel, kreeg kinderen en is overleden in Capelle op 3 mei 1861.
Verder waren er in het gezin nog de overlevende kinderen Johanna (1823-1858) en Pieter (1826-1848) van den Hoek, die beiden ongehuwd bleven.

Willem van den Hoek heeft zijn dienstplicht vervult bij het 2e Regiment Infanterie voor de tijd van vijf jaren. Daarna trouwde hij in Capelle op 6 november 1852 met plaatsgenote Pieternella van der Schans, geboren op 1 oktober 1831 als dochter van schoenmaker Johannes van der Schans en Sijke Tactor. Zij kregen op 28 februari 1853 in Capelle een dochter Hendrina. Zeven maanden later, op 19 december 1853, is Pieternella overleden.
Willem is hertrouwd op 8 mei 1856 in Capelle met Maaike Millenaar. Zij is geboren op 9 december 1831 in Wijk (NB) als dochter van Johannis Millenaar (1801-81) en Christina Lievaart (1808-48). Met Maaike kreeg Willem van den Hoek vervolgens 10 kinderen in de periode 1857-1874, waarvan er slechts één als baby is overleden.

Willem Kwak (32) bleef op zee in 1883

Visser Willem Kwak (24) uit Zwartewaal en Trijntje van Eijk (20) uit Hellevoetsluis trouwden op 13 april 1876 in Zwartewaal. Trijntje is in Zwartewaal geboren op 19 november 1856 als dochter van zeeloods Pieter en Eijk en Jacomijntje de Kloe. Trijntje had o.a. een broer Pieter, geboren op 28-11-1864 in Zwartewaal.

Willem Kwak is geboren op 23 juli 1851 in Zwartewaal als zoon van visser Abram Kwak (1818-1843) en naaister Ariaantje Waleman. Willem's moeder was op 7 november 1856 hertrouwd met met visser Johannis van der Sjouw (1812-1869). 

Willem Kwak en zijn vrouw Trijntje kregen in Hellevoetsluis 2 dochters met de naam Adriaantje, waarvan de oudste nog geen jaar oud is geworden. In 1882 werd Willem Kwak vermeld als matroos bij het loodswezen. Op 7 juli van dat jaar kreeg hij in Hellevoetsluis een dochter Jacomijntje. 

Willem Kwak was werkzaam als loods in opleiding, toen hij in de nacht van 12 op 13 december 1883 tijdens een storm met 10 andere opvarenden is verdronken met de verongelukte loodskotter nr. 12. Later zijn brokstukken van het schip aangespoeld op de kust.

Algemeen Handelsblad, 5-1-1884

Willem's weduwe, Trijntje van Eijck, was zwanger en beviel op 4-2-1884 in Hellevoetsluis van een postume zoon, die Willem werd genoemd naar zijn verongelukte vader. Zo bleef zij achter met de kinderen Adriaantje, Jacomijntje en Willem.



Rotterdamsch nieuwsblad, 26-5-1887

Trijntje verdiende de kost als winkelierster in Hellevoetsluis. Op 2 november 1886 begon zij in Rotterdam pro deo een gerechtelijke procedure om haar op zee verdwenen man wettelijk dood te laten verklaren. Zij wilde namelijk een nieuw huwelijk aan gaan. Ze was ook al zwager, want op 20 maart 1887 's morgens rond 5 uur aan de Molenstraat in Hellevoetsluis beviel Trijntje van een buitenechtelijke dochter Jacoba. 

Nederlandsche Staatscourant, 10-11-1886

Er volgden 3 oproepen aan Willem Kwak om zich te melden. Uiteindelijk is pas op 14 mei 1888 door de arrondissementsrechtbank in Rotterdam een rechtsvermoeden van overlijden afgegeven van Willem Kwak. Zijn weduwe is nooit hertrouwd.

Nederlandsche Staatscourant, 23-6-1888

Agatha Gerarda Gijsbers verdronk in 1885 in Zwijndrecht

De 3-jarige Agatha Gerarda Gijsbers uit Hendrik-Ido-Ambacht was op 15-6-1885 bij haar grootvader in Zwijndrecht. Haar grootvader had haar een ogenblik uit het oog verloren en vond haar lijkje terug in een pas uitgediepte sloot.

De Tijd, 18-6-1885

De ouders van het meisje, broodbakker Jan Roelof Gijsbers en zijn vrouw Gerarda de Graaf, waren op 4-8-1876 in Zwijndrecht getrouwd. Jan was geboren op 23-11-1844 in Aalten als zoon van Jan Hendrik Gradus Gijsbers en Ieneke Addink. Gerarda was geboren op 13-4-1855 in Zwijndrecht als dochter van Jacobus de Graaf (1811-1887) en zijn tweede vrouw Aagje Driessen (1829-1865).
Op 26-4-1877 te Hendrik-Ido-Ambacht was sprake geweest van een doodgeboren kind van Jan Roelof Gijsbers en Gerarda de Graaf. Een dochter genaamd Janna Roelina Gijsbers is aldaar als baby overleden op 10-2-1884. Op het moment van verdrinken was Agatha Gerarda het enige kind van haar ouders. Zij was geboren op 21-2-1882 rond 9 uur 's morgens en is dus slechts 2 jaar oud geworden.

Rotterdamsch Nieuwsblad, 16-2-1888

Uiteindelijk kregen Gerarda de Graaf en Jan Roelof Gijsbers en in februari 1888 nog een zoon Jan Roelof Gijsbers, die op 25-jarige leeftijd op 2-7-1913 in Dordrecht is getrouwd met de aldaar geboren Teuntje Muller (18), een dochter van Johannes Christoffel Muller en Bastiana den Boer. 
Ook hadden zij nog een dochter Gerarda Agatha Gijsbers, die trouwde met Pieter Groenendal en is overleden op 19-11-1967 in Apeldoorn, 82 jaar oud. 
Gerarda de Graaf is zelf als weduwe "zacht en kalm" overleden op 14-5-1940 in Apeldoorn, 85 jaar oud. 

Bronnen: Delpher.nl, WieWasWie.nl, FamilySearch.org..

Berend Mooibroek (1819-70), mishandeld door een paard

Arbeider Berend Mooibroek was bezig met het voeren van paarden in de stal van zijn werkgever, toen een "om zijn woestheid bekend staand" paard hem met zijn voor- en achterbenen zo verschrikkelijk begon te trappen, dat Berend zwaar werd toegetakeld. Toegeschoten omstanders haalden er een dokter bij, maar die kon weinig doen. Na een lijdensweg van twee dagen, is Berend overleden op 6 augustus 1870 in Bovenstreek, gemeente Meeden in de provincie Groningen. Hij was 52 jaar oud.

Delftsche Courant, 12-8-1870

Adriaan Ardon (39) overleed aan een schot van een snaphaan in 1775

Adriaan Ardon werd geboren op de Moerdijk als jongere zoon van Willem Ardonne en zijn vrouw Adriana (Ariaantje Jans) Vroegdronken. Adriaan werd gedoopt op 10-2-1737 in Zevenbergen. Willem trouwde op 1-5-1757 in Dinteloord met Adriana (Adriaantje Willems) de Reus. Zij was geboren in Klundert als dochter van Willem Jacobsen de Reus en Allegonda Adams van den Enden. Vijf maanden na hun huwelijk, op 2-10-1757 in Fijnaart, lieten Adriaan Ardon en Adriana de Reus hun eerste kind dopen, een zoon Wilhelmus. De getuige bij die doop was zijn moeder, Ariana Vroegdronken. Daarna volgden nog 7 kinderen: Allegonda (2x), Adriana, Jan, Johannes (1768-1815), Kobus en Adam (1770-1834).

Adriaan Ardon en Adriana de Reus trouwden op 1-5-1757 in Dinteloord.

Hun jongste kind, een tweede Allegonda, werd geboren dinsdag op 26-4-1774 rond 4 uur 's morgens. Zij werd gedoopt op 1 mei 1774 in Klundert. Zij zou op 27-2-1799 in Dinteloord trouwen met Aart in 't Veld (1771-1836) uit Eethen (NB), 8 kinderen krijgen en op 54-jarige leeftijd overlijden op 5-2-1829 in Dinteloord.
Een jaar later, op Hemelvaartsdag 25 mei 1775, betrapte de veldwachter Adriaan Ardon bij het stelen van brandhout uit de grienden. Toen Adriaan vluchtte, trachtte de veldwachter - althans zo beweerde hij - hem te doen stil staan met een schot hagel gericht op zijn benen. Adriaan werd echter in zijn hoofd geraakt. Hij is 8 dagen later overleden aan de gevolgen van hersenletsel - op 2 juni in Klundert.

Adriaana de Reus, weduwe van Adriaan Ardon, is op 22-5-1785 in Klundert hertrouwd met Pieter Beversluis.

Adriaan's weduwe, Adriana de Reus, is hertrouwd op 22-5-1785 in Klundert met Pieter Bastiaans Beversluijs. Hij was toen al weduwnaar van zowel Dingena Jordaan (1733-1774) als van Teuntje Rollaf (†1784) en had 8 kinderen uit zijn eerste huwelijk. Het overlijden van Adriaantje de Reus, huijsvrouw van Pieter Beversluijs en overleden onder de jurisdictie van Klundert, werd aangegeven op 17-4-1799, waarna zij aldaar is begraven in de 4e classe voor ƒ3.

Dingeman en Gerrit Ardon en de watersnoodramp van 1953

Jan Ardon, gepensioneerd opzichter van Tiengemeten, ging op Nieuwjaarsdag 1951 naar buiten om te roken. Hij werd pas een jaar later terug gevonden in het water bij Stad aan 't Haringvliet. Weer een jaar later zouden ook zijn zonen Gerrit en Dingeman Ardon verdrinken.

Dingeman Ardon
(1921-1953)

Jan Ardon was geboren op 9-2-1881 als zoon van Marijn Ardon (1847-1921) en Willempje Bomgaards. Marijn stamt in mannelijke lijn af van mijn voorouder Jan Dingmans Mathijsen (1612-±1690), die woonde in Lage Zwaluwe en 3 maal trouwde. Marijn Ardon was in dienst als opzichter van Tiengemeten tot 1905, toen zijn zoon Jan de functie overnam.
Jan Ardon is getrouwd op 14-5-1909 in Goudwaard met Maria Schilperoord. Zij is aldaar geboren op 9-1-1888 als dochter van Gerrit Schilperoord en Cornelia Poldervaart. Jan en Maria kregen 7 kinderen, waaronder de zonen Gerrit, geboren op 10-9-1919 in Goudwaard, en Dingeman, aldaar geboren op 28-11-1921.
Gerrit Ardon ging werken als polderwerker en trouwde met Cornelia Helena van den Berg. Dingeman Ardon nam in 1946 de functie van opzichter van Tiengemeten over van zijn vader Jan. Hij trouwde met Cornelia Petronella (“Corrie”) Kooijman en kreeg 2 kinderen, waaronder een zoon Jan.

Algemeen Handelsblad, 30-4-1953

In de nacht van 1 februari 1953 werd ook het eiland Tiengemeten zwaar getroffen door de Watersnoodramp. De gebroeders Ardon verlieten hun gezinnen in de Nieuwe Polder, hen veilig achterlatend in het hoog gelegen dijkhuis van Dingeman. De - aanvankelijk als dijkinspectie bedoelde - tocht over het eiland veranderde al snel in een reddingsactie. De veel te hoge waterstand en de stormwind deden de broers beseffen dat snelle actie noodzakelijk was. 
De arbeiderswoningen op het eiland konden niet telefonisch worden bereikt en dus trokken de mannen bonzend op de deuren door de polder, waarna de gewekte gezinnen werd duidelijk gemaakt om huis en haard zo spoedig mogelijk te verlaten en naar hoger gelegen gebied te vluchten.

De boerderij van Hage in de Oude Polder was de laatste plek waar de gebroeders Ardon levend werden gezien. De mannen besloten daar om de tocht terug te maken naar hun gezinnen in de Nieuwe Polder.
Enkele dagen na de ramp, op vrijdag 6 februari, werd het lichaam van Gerrit gevonden midden op het eiland Tiengemeten, ondersteboven in een sloot. Het lichaam van Dingeman Ardon werd 2 dagen daarna gevonden.
Veel bewoners van Tiengemeten waren het erover eens dat ze de ramp zonder Dingeman en Gerrit Ardon niet zouden hebben overleefd. Van de 22 arbeiderswoningen waren er 20 verdwenen en van de 10 boerderijen waren er 2 vernield.

De Tijd, 28-2-1953

De weduwe van Dingeman Ardon zou een hoge leeftijd bereiken en ook hun zoon Jan Ardon werd ouder dan zijn vader. Het eiland Tiengemeten is tegenwoordig een natuurgebied.

Bronnen: Algemeen Dagblad, Delpher.nl, WieWasWie.nl, WestBrabantsArchief.nl.

Maurits Konings (1866-81) verongelukte in een wak

Maurits Konings IV werd geboren op 14-9-1834 in Capelle (NB). Hij was een zoon van Maurits Konings III (1804-1895) en dienst tweede echtgenote, Johanna Dolk (1807-1858). Hij was een kleinzoon van Maurits Konings II en Helena Dolk. De eerste Maurits in deze familie Konings werd gedoopt op 14-2-1723 in Raamsdonk - tijdens de Tachtigjarige Oorlog - en zal dus zijn vernoemd naar Prins Maurits van Oranje (1567–1625).

Maurits IV is op 15-6-1681 in Capelle getrouwd met zijn volle nicht Jenneke Koenen. Jenneke was geboren op 24-11-1838 in Capelle als één van de 13 kinderen van Huibert Koenen en Josijna Konings (1796-1851), een dochter van Maurits Konings II. Jenneke was eerder op 6-8-1859 in Capelle getrouwd met de 24-jarige Johannes Frederik Koenen, die aldaar reeds op 7-3-1860 was overleden. Dat huwelijk van 7 maanden was kinderloos gebleven.

Met Maurits IV kreeg Jenneke Koenen in de periode 1862-1878 maar liefst 14 kinderen. Toen Jenneke overleed in Capelle op 10-12-1880, 42 jaar oud, waren uit hun grote gezin nog slechts 5 kinderen in leven: Johanna, Josijna, Maurits V, Huibert en Lena.

Op 9-1-1881 ging zoon de 14-jarige Maurits V schaatsen samen met 5 andere tieners. Zij reden met hun zessen achter elkaar, toen de tweede in de rij viel en door het ijs zakte. De vier daar achter schaatsende tieners zakten eveneens door het broze ijs. Toegesnelde volwassenen konden niets meer doen. Alleen de tiener die voorop schaatste was goed weggekomen.

Vliegend Blaadje, 14-1-1881

Arie de Bruijn verongelukte in 1882 op een molen

De 55-jarige Arie de Bruijn was op 15-8-1882 rond 7 uur 's avonds tijdens een onweersbui bezig op een molen in de buurtschap 't Visschertje in de omgeving van de Vissersdijk en de Noordendijk op het Eiland van Dordrecht. Daarbij viel hij uit de molen en kwam met zijn hoofd op een pomp terecht, wat hem zijn leven kostte.

Tilburgsche Courant, 20-8-1882

Arie de Bruijn werd geboren op 4-4-1827 in Dordrecht als oudste zoon van arbeider Adrianus de Bruijn (1802-1877) en zijn vrouw Tijsje Schouten (1800-1884), die beiden afkomstig waren uit Dubbeldam. Arie kreeg jongere broers en zussen met namen als Lena, Cornelis, Jacob, Dirk en Lijntje. Met hen heb ik een gemeenschappelijke voorouder in Arie Robbertsz Valk uit Arkel.

Visser Leendert Stam uit Egmond bleef op zee

Op 18-1-1916 verliet visser Leendert Stam zijn woonplaats Egmond aan Zee op de trawler “Catharina”, een vissersschip dat vist met een trechtervormig net. De schipper was Jan Stam. Leendert Stam is niet meer teruggekeerd. In de loop van 1917 en begin 1918 werd Leendert daarom gedagvaard ten verzoeke van Adriana Blok, wonende te Egmond aan Zee en echtgenote van de vermoedelijk overleden Leendert Stam. Zij waren op 18-4-1906 in Egmond aan Zee getrouwd. Leendert was toen 25 jaar oud.

Nederlandsche Staatscourant, 11-3-1918

Leendert Stam is geboren op 5-3-1881 in Egmond aan Zee als zoon van visser Andries Stam (1853-1937) en zijn vrouw Elisabeth Schol (1860-1951), die op 30-1-1881 in Egmond aan Zee waren getrouwd. Adriana Blok is aldaar geboren op 1-10-1883 als dochter van visser Koendert Blok (1859-1946) en zijn vrouw Elisabeth de Groot (1857-1935), die zijn getrouwd op 22-5-1881 in Egmond aan Zee.

Leendert Stam en Adriana Blok hadden in elk geval een dochter Elisabeth Stam, die de volwassen leeftijd bereikte en trouwde. 

Bronnen: Delpher.nl, WieWasWie.nl.